<< naar menu

Blogs over Utopia


Verkiezingskoorts in Utopia - 20 februari

De stemmingen zijn weer aan de orde dus iedereen gedraagt zich wat anders.
Meestal vind ik dat een leuke tijd en kijk glimlachend mee naar de ontwikkelingen, maar dit keer zijn ze van cruciaal belang voor de voortgang van Utopia lijkt me.
Ik draag Utopia, ondanks mijn kritiek zo nu en dan, een warm hart toe, het mag van mij nog best een jaar doorgaan, maar niet zoals het nu gaat.

Het concept is totaal naar de haaien, het is geen werken aan een betere samenleving, maar meer werken aan een toekomstige dictatuur.

Zoals in elke crisis staan er ook hier wat profiteurs op om mooie sier te maken voor zichzelf, over de ruggen van hen die even niet verder kunnen vanwege die beperking.

Dat heeft de samenleving in Utopia gesplitst, nu nog in tweeën maar dat zal zich verder uitbouwen, het stevenend naar mijn gevoel af op een nare situatie, een soort anarchie op z’n slechtst.

 

Als het eerste wat bij je opkomt tijdens het bouwen aan een ideale samenleving is; zelfverrijking door aanschaf goud, duur eten en meer geld dan de anderen en andersdenkenden (de ‘minimalisten’) zien als lager volk, dan hoor je niet thuis in deze eeuw.

De zogenaamde ondernemers zijn kennelijk zo succesvol geweest dat ze hun riante en hoge status die ze hadden in de buitenwereld achter zich lieten om in de loods armoe te lijden, wat ‘nobel’ van deze fantasten.

Natuurlijk zullen de stemmen weer op de verkeerde uitkomen, en natuurlijk zal wederom het kaf weer in de loods blijven en het koren mag oprotten naar huis.

Zo ging het vaak en zo gaat het vast wel weer.
Vriendjespolitiek, maatjes maken tot voorbij de stemmingen, niets gebeurt op rationele basis maar slechts op ‘ik stem niet op mijn vriendje, ook al is hij een klootzak’.

Natuurlijk is het niet leuk naar saaie tv te gluren, dus er moet wat heibel zijn, maar je kunt ook overdrijven en die heibel omzetten naar minimaal kijkgenot, want soms is het wel heel ergerlijk om naar dat gehufter te kijken van de drie clowns in colbert.

 

Ik wens jullie en ook mezelf sterkte ;-)

Jan Sr.
O, ja, deze week maak ik weer een Vlog, moet even de werkruimte opruimen haha.

 

---------------------

Worden ze nu wakker? - 14 feb. 2017

Ik ga mijn best doen om dit keer eens positief te zijn, hoewel het me op voorhand al onmogelijk lijkt zodra ik de namen Jessie, Rob en Boyd moet schrijven, maar ik zal het proberen.

Ramona, die op zich ook meer kakelt dan doet, komt toch verrassend om de hoek met haar opmerking dat men wat kleding betreft wel genoeg heeft, de boel is verzadigd. En dat is zeker het geval, ik zou er zelfs ‘meer dan verzadigd’ van willen maken.


Je haalt de creatievellingen er meteen tussenuit, mensen die niets zelf kunnen gaan kant- en klare producten inkopen en doorverkopen, ook wel ‘dozen doorschuiven’ genoemd.
Dat gebeurt nu constant met alle kleding, behalve wat Billy verkoopt, dat is bewerkte/besmeurde kleding, dus daar zit nog iets van ‘arbeid’ in.


Britt en ook de net binnengestapte Jeroen zien het wat helderder, zij stellen voor om eens met andere producten te komen, want kleding kan men op elke straathoek wel kopen, vaak nog voor een prikkie ook.

Natuurlijk is het de makkelijkste weg om in de voddenhandel te stappen, zoals Jessie, Boyd en Ramona, maar er zijn mooiere dingen om te verkopen of te maken, iets typisch Utopiaans!

 

Een Utopia zoals bedoelt is het nu niet meer, het stikt van de ‘haantjes’ die zich als directie opwerpen en de creatieve individualist is ver te zoeken, niemand mag nog zichzelf zijn en moet meelopen met de wetten, regels en opdrachten van een paar coupeplegers.


Op deze manier kan niemand nog ‘zijn Utopia’ opzetten, ze worden feitelijk verplicht het Utopia van Jessie en Boyd op te zetten.
Mensen met horloges van €10.000 en penthouse’s bepalen op dit moment wat de anderen (het in hun ogen minderwaardige gepeupel) moeten doen, is dit de bedoeling van het bouwen aan een ideale samenleving?

Gelukkig is Jeroen binnengestapt, als hij nu snel uit de groep tirannen stapt dan kan hij beginnen met dat te doen wat hij graag doet en waar hij goed in is. Zijn twee rechter handen en inzichten stellen hem meteen al boven de administratieve medewerkers die slechts op het computerscherm plaatjes kunnen kijken en leuke dingen voor zichzelf aanschaffen.

Victoria
Ze is beslist niet mijn vriendin, ik heb frequent tegen haar gestemd, maar in het gesprek vandaag met Rob zat ze toch op mijn lijntje, namelijk ‘waar is Utopia gebleven?’
Zij vindt de huidige ontwikkelingen niet goed en maakt zich zorgen omdat niemand meer kan werken aan het Utopia zoals het hoort te zijn.

En die mening deel ik, al is ze nu niet meteen mijn vriendin natuurlijk, maar ook mensen die je niet mag kunnen goeie inzichten hebben uiteraard.

Jeroen
Een slimme jongen die zo op het oog ook is wie hij zegt te zijn, wat zijn ogen zien doen zijn handen, eindelijk weer eens iemand die de ideeën heeft die Paul van het eerste uur ook had.
Hij stelde samen met Britt duidelijk voor dat er meer gedaan kan worden dan vodden- in en verkopen.
Meubels en andere houten voorwerpen die alleen bij Utopia gemaakt worden, dan krijg je weer klanten.

 

Ook dingen die Rianne maakte kunnen weer gemaakt worden, zij was een van de weinigen die snapte hoe het moest.
Je gaat niet helemaal naar Laren om bij Utopia dingen te kopen die je thuis om de hoek ook voor een prikkie kunt kopen.
Je gaat wel naar Utopia als je daar iets ‘eigens’ kunt kopen, iets wat alleen Utopia heeft of wat speciaal voor jou als klant gemaakt is.


Als ik naar mezelf kijk dan zou ik nooit kleding kopen bij Utopia als het niet duidelijk Utopiaans is. Ja, ik heb ooit het T-shirt van Live in de Loods met Isabella en Wolter gekocht, maar dat is een redelijk uniek kledingstuk. Ook kocht ik de 3D afbeelding van Isa en het gedichten bundeltje van Nicoline en de kalender met de oude inwoners er nog op, net als de prachtige poster ‘De Kloof’ van het schilderij van Nicoline en de cd’s van Isa.
Maar zou ik voor een jasje 120 km gaan rijden?


Rianne deed het geweldig, ze maakte echte Utopia ‘dingen’ van hout, dat zijn zogenaamde ‘kleinoden’ die je graag wil hebben, tenminste als je van Utopia houd. Paul maakte meubels, stoelen, tafels, banken en wat de klant maar wilde, het waren typische Utopiaanse ‘kunstwerken’.
Toen had men nog respect voor de inwoners (niet voor iedereen natuurlijk ;-)), toen was er nog een gunfactor.

Nu is Utopia verworden tot een enge plek waar dictatuur de klok slaat en waar de mensen die het minst presteren goede sier maken met het geld dat anderen voor hen verdienen.
Bij het bouwen aan een Utopia hoort inzicht, zelf ontplooiing, werken aan jezelf, zelfvoorzienend zijn, samenwerken, een nieuwe wereld creëren en niet de oude imiteren.
Wat nu Rob, Jessie, Boys en meelopertje Billy doen is alles op alles zetten om de gewone wereld binnen Utopia na te maken, ik zeg; bah!

Jan Sr.

 

 

Eerdere blogs   


 ------

 ------
 

 
Hit Counter